Kiddo Loggica

Bijna 17 maanden oud, dat kleinste ventje van ons. Klein.. maar hij denkt zelf natuurlijk al bijna volwassen te zijn! Sinds een paar weken wil hij alles zelluf doen. Mag dat niet? Dan laat hij flink van zich horen! Het begon met het avondeten. Meneertje wilde niet meer eten, niet meer gevoerd worden. Het duurde even voordat Mamma dat door had.. Drama bij elke maaltijd! Totdat we op het idee kwamen Colin ook een vorkje te geven. Probleem opgelost en weer een lachend ventje aan tafel. Het enige wat Mamma hem nog wél mag voeren is de banaan en het ochtendflesje.

Ochtendflesje ja.. Want sinds hij flinke stapjes maakt is hij een hele dreumes en wil niet meer bij Mamma aan de borst. Na 14 maanden weer een periode in ons leven afgesloten. Ik vind het wel jammer, maar heb altijd gezegd dat we doorgaan totdat hij niet meer wil. Helaas is dat moment eerder aangebroken dan verwacht, maar het is weer een prachtige tijd geweest! Heerlijk, elke ochtend nog even lekker in bed met je kindje op schoot. Even nog dat moment alleen voor ons tweetjes..

De woordjes komen ook langzaam al. Zegt zelfs al ‘dankjewel’! Het viel me ineens op, telkens als ik hem iets geef zeg ik automatisch ‘alsjeblieft’. Door Colin telkens gevolgd door iets als ‘da-da’. Niet meteen door hebbende dat dat een ‘dankjewel’ moest zijn! Geleerd van zijn grote broer.

Een brokkenpiloot, dat is hij ook. Nergens bang voor, klimt overal op! En eraf vallen gebeurt dan ook regelmatig.. Zit er weer een plekje op zijn gezicht of schram op z’n armpje. Maakt hem allemaal niets uit, bikkels gaan gewoon door! Hij speelt dan ook op een hele andere manier dan Merlijn altijd deed. Alles wil Colin onderzoeken en hij kan uren zitten friemelen met een speeltje. Met Duplo of blokken een toren bouwen lukt hem al, iets waar Merlijn nu nog steeds Mamma bij nodig denkt te hebben. In televisie heeft Colin echter (nog) niet zoveel interesse als Merlijn. Eigenlijk alleen Bumba en de Teletubbies zijn interessant en alleen als het toevallig uitgezonden wordt. Er worden nog geen DVDtjes zelf uit de kast gehaald.

Merlijn speelt graag met mijn (kapotte) mobieltje..

‘Even stil zijn he Mamma, ik ga nu bellen.” zegt hij en pakt het mobieltje. “Hallo, ik ben Merlijn en ik ben net drie jaar geworden. Over drie nachtjes slapen ga ik bij Neefje spelen”. zegt hij heel overtuigend. “Is het over drie nachtjes slapen Mamma?” “Nee, je moet nog 5 nachtjes slapen.” “hm, okay” (weer terug aan de telefoon) “Ik moet nog vijf nachtjes slapen en dan mag ik bij mijn vriendje gaan spelen.”

En zo regelt hij het al allemaal zelf en klets mij ondertussen de oren van mijn hoofd haha!

Zaterdag was Merlijn jarig. 3 jaar alweer.. Al 3 jaar Mamma.

Dit jaar besefte Merlijn al echt dat het 9 mei zíjn dag zou zijn, dat híj dan jarig was, dat hij drie jaar werd. Zo’n verjaardag is extra leuk, dubbel genieten voor ons allebei! Al weken spraken we over welk cadeautje hij wilde hebben. ‘Een raceauto, een rode’ zei hij wanneer we vroegen wat hij wilde hebben. Maar ook een Duplo trein was wel spannend en de dag voor zijn verjaardag wilde hij een ‘waterspuiter’ (waterpistool) uitzoeken in de winkel. Eenmaal in de winkel zag hij een legergroene helikopter staan en was de interesse in de waterspuiter weer over.

’s Avonds voerde ik het inmiddels vaste ritueel uit. Slingers weer uit de kast, ballonnen opgeblazen en het stoeltje versierd. Daar had ik alvast een klein cadeautje op gelegd. Pappa en Mamma mochten schijnbaar uitslapen op zaterdag, maar stiekem wilden we toch even kijken of Merlijn bij Z@ppelin op tv gefeliciteerd werd. Helaas, volgend jaar weer eens proberen.. Rond 7.45 gingen we eens kijken bij de jarige job, die al een beetje wakker was.

Al zingend gingen we naar beneden, Colin was inmiddels ook van de partij. Merlijn was duidelijk verrast door alle versieringen en ging op de bank zitten. ‘Nee!’ riep hij een paar keer, verlegen door onze zangkwaliteiten. Maar toen zag hij het cadeautje en was het toch wel spannend wat daar in zou zitten. (Het was maar een kleinigheidje voor in bad, de grote lading zou later die dag nog komen.)

’s Middags kwamen alle genodigden een stukje speciale (foto)taart eten. En dat waren er nogal wat! De (oude) buren, een schoolvriendinnetje, Ooms, Tantes, Neefje.. Opa moest helaas werken, Oom, Tante en de Neefjes waren op vakantie en ook de andere Oma was een weekend weg met vriendinnen. Maar er waren nog genoeg mensen om een fijn gezellig feestje te maken op het terras buiten. Want het was gelukkig mooi weer, net als de vorige verjaardagen!

Er werd druk gespeeld, chipjes gegeten, sap gemorst, gelachen en gekletst totdat bijna iedereen rond half 6 weer naar huis was. Merlijn mocht nog een traktatie uitdelen aan de kinderen, die erg in de smaak viel. Mamma had namelijk heel wat energie gestoken in gevouwen taartpuntjes waar een paar peperkoekjes en rozijntjes in zaten. Nog een Oom en Tante zouden zondag ochtend nog komen, samen met Opa, Oma en Super Oma. Maar ze waren eerder terug van een ander feestje en kwamen ’s avonds nog langs. Merlijn zat nog zo fijn met zijn Duplo Trein te spelen dat hij op mocht blijven. Je bent tenslotte niet elke dag jarig he. Rond 22.30u vonden we het toch tijd worden voor de nachtrust, terwijl hij nog steeds heel lief aan het spelen was. Zonder tegenspraak ging hij lekker naar bed, nagenietend van een fantastische derde verjaardag!

Het is echt waar! Hele kleine stiekeme pasjes nog maar en ook alleen als je het heel lief vraagt, maar Colin heeft vandaag zijn eerste echte stapje gezet! En dit alles nadat hij vandaag voorlopig de laatste prikjes heeft gehad op het consultatiebureau.

Pappa heeft erg zijn best gedaan. Elke dag even oefenen. Rechtop zetten.. beetje wankelen.. en dan hups, weer door de knieën. Zo’n grappig gezicht, dus Mamma moest weer lachen. Op die manier dacht Colin natuurlijk dat het zo moest en deed het gewoon nog een keer. Zak eens lekker door!

Vandaag zijn de meterstanden ook weer opgenomen. Colin blijft mooi op het onderste lijntje met het gewicht (7920 gram) en net boven het onderste lijntje met de lengte, nu 74cm. Een slank klein ventje dus, maar hij volgt zijn eigen lijn dus hoeven we ons nergens zorgen over te maken.

Wel werd er even goed naar zijn oogjes gekeken. Die neigen nog altijd een heel klein beetje de verkeerde kant op te kijken. In principe mag dat op deze leeftijd nog, maar de arts wilde hem bij de volgende afspraak toch graag zelf even zien, om te kijken of het veranderd was. Ik maak me geen zorgen.. we zullen zien hoe het afloopt.

Dan ben ik moeder van een echte dreumes!

Nog een paar dagen, dan wordt Colin alweer een jaar. Een jaar.. Aan de ene kant denk ik: het ging veel te snel! Aan de andere kant lijkt het alsof Colin echt al máánden is zoals hij nu is. Heel vreemd. Voor mijn gevoel is Colin nu ook kleiner en minder ontwikkeld dan Merlijn op die leeftijd. Maar als ik dan goed terug denk en kijk naar filmpjes, zie ik dat dat helemaal niet zo is en ze allebei gelijk op gaan.

Een heel bijzonder, druk en intensief jaar is het geweest. Pappa en ik zijn allebei heel druk met onze eigen zaak(jes), de kinderen en andere verplichtingen. Tussendoor moeten we ook nog tijd voor elkaar weten te vinden en dat schiet er eigenlijk behoorlijk bij in. Ik houd me steeds voor dat het over een tijd weer anders en beter wordt, minder druk, meer georganiseerd.

Ik wil me later nog zoveel blijven herinneren uit deze periode, wil nog zoveel opschrijven, maar ik kan er echt de rust en tijd niet voor vinden. Nu ik hier zit te schrijven weet ik niet eens waar te beginnen.

Eens kijken, wat kán hij allemaal al? Hij kan sinds 2 weken lopen achter de loopauto! Tijdens een telefoongesprekje dacht Colin, laat ik Mamma eens aan het lachen maken. Hij kroop naar de auto.. en ineens in een ooghoek zie ik hem voorbij lopen! Breeduit lachend! Waaw! Wat knap en wat bijzonder.. Echt los staan lukt nog niet, maar we hebben goede hoop voor zijn verjaardag. Misschien wel een paar stiekeme eerste stapjes! Eerste echt woordjes zijn er eigenlijk nog niet, op een stiekem ‘dááág!’ als Pappa gaat werken, met bijbehorend zwaaihandje. ‘Hoera!’ is ook al veelvuldig geoefend, met enig resultaat! ‘Pappa’ en ‘Mamma’ kan Colin ook al zeggen, maar hij weet nog niet dat wij dat zijn.

Speelgoed vindt hij reuze interessant allemaal. Weer een groot verschil met zijn grote broer. Colin kan behoorlijk lang geconcentreerd ergens mee spelen, terwijl Merlijn het na een minuutje al beu was op die leeftijd. Colin vindt ook veel dingen leuk. Met de stapelbekers tegen elkaar slaan, blokjes in en uit een emmertje doen. Of de kralenbaan van de Ikea, die is ook favoriet. Alles gaat ook meteen zijn mondje in (wéér een verschil). Dat is wel wennen hoor, moet erg goed opletten of Merlijn niet ergens mee gaat spelen waar Colin nog te klein voor is. Ook het keukenhekje moet goed dicht blijven, zodat de poes ook nog iets te eten heeft.. (Het bakje staat achter het hekje.)

Sinds een paar weken voor de kerst kunnen we ook eindelijk weer heel de nacht doorslapen!! Jeetje, dát is een verademing! Overdag slaapt hij nog van 10.00 - 12.00/30u en ’s middags nog van 15.30 - 17.00/30u. Dan gaat hij ’s avonds gelijk met Merlijn naar bed, net na 20.00u. Best nog wel veel volgens mij.. Hij kan goed in slaap komen, maar wordt soms wel een beetje wakker als ik ’s avonds nog even kom kijken. De laatste paar dagen merk ik dat hij een andere ritme krijgt. Helaas heb ik nog iet kunnen ontdekken wélk ritme, zodat hij overdag moeilijker slaapt op dit moment.

Even denken wat hij allemaal eet op een dag..
’s Ochtends beginnen we nog met een borstvoeding, daarna twee boterhammen met smeerkaas of pindakaas. Na zijn slaapje krijgt hij een fruithap (180cc zelfgemaakt) of een banaan. Dan tussendoor nog een cracker of soepstengel. Voor het middagslaapje nog een keer borstvoeding, na het dutje het avondeten. Dat is ook nog zelfgemaakte prak, 180cc. Gevolgd door een klein Danoontje en voor het slapen gaan nog een keer borstvoeding.

De slingers zijn allemaal opgehangen, zijn stoel is versierd. De taart past nét in de koelkast en de limonade staat koud.. Het feestje kan morgen beginnen! (Zondag het feestje, maandag is hij écht jarig!)

De oplossingen waren:
ovetaunt olifant
puut spuug
stausje sausje (crème)

Kleine toelichting:
Wanneer Colin een beetje zevert roept Merlijn snel: ‘Oh, Colin heeft puut!’.
Soms heeft Merlijn rode billetjes en dan wil hij dat Mamma daar een stausje op doet. Mamma pakt dan het potje Sudocreme.

And the winners are:

Hannah 2 punten
Toaske 1 punt (maar wederom een + voor de originaliteit!)
Fee-Luna 1 punt
Tamara 1 punt
Nelly 1 punt
Anneloes 1 punt
San 1 punt
Yori 1 punt